“Kaya hayaan mo akong tulungan ka na gamutin ang sugat sa iyong puso.” Sabat ni Axel sa usapan ng dalawa.

“Anong ginagawa mo rito? Tanong ni Mika.

“Nandito ako para pawiin ang pighati na iyong nararamdaman.”

“Hindi mo kayang burahin ang galit ko sa aking ama.”

“Kaya ko kung hahayaan mo lang akong makapasok diyan sa puso mo. Kahit konting puwang lang ang ibigay mo para sa akin, gagawin ko ang lahat mapalitan lang ng pag-ibig ang nararamdaman mo.”

“Mahihirapan ka lang” pagmamatigas pa rin ng dalaga.

“Kaya kong tiisin gaano man ito kahirap.”

“Pero, hindi kita kayang mahalin”

Nilapitan ng binata ang dalaga at hinawakan ang dalawang kamay nito.

“Alam kong mahal mo ako Mika, nararamdaman ko, nitong puso ko” at dinala niya ang kamay ng dalaga sa kanyang dibdib.

Ramdam ni Mika ang tibok ng puso ng binata.

“Ngunit paano kita mamahalin kung ako mismo ay takot magmahal?” lumuluhang saad ng dalaga.

“Palayain mo ang sarili mo Mika, palayain mo ang puso mo. Huwag kang matakot masaktan, huwag kang matakot magmahal,, dahil natural lang sa isang umiibig ang nasasaktan.”

“Baka iwan mo rin ako tulad ng tatay ko. Ayokong matulad kay inay kaya takot akong magmahal” pag-amin niya sa kinatatakutan.

“Isa lang ang maipapangako ko sa iyo Mika, hinding-hindi kita iiwan. At kahit na anong mangyari ay hindi ko hahayaang mawala ka sa tabi ko.”

Hindi na napigilan ni Mika ang sarili. Niyakap niya ang binata. Hindi niya na kayang sikilin pa ang nararamdaman niya para dito. Panahon na siguro upang palayain niya ang sarili sa masasakit na pangyayaring nagdaan sa kanyang buhay. And this time she was going to open her heart…for good.

“Aheeermmm!” putol ni Julie sa masayang tagpong iyon. “Mukhang nakalimutan niyo na yata ako ah!”Kunwari’y pagtatampo nito.

Binalingan naman siya ng dalawa at sinugod siya ng yakap ni Mika.

“Thank you so much sis. Isa ka talagang tunay na kaibigan. Hinding-hindi ko makakalimutan ang ginawa mong ito.” Naluluhang saad ni Mika.

“Basta ikaw Mika. And remember that you’re always be the dearest friend of mine.” tugon niya sa kaibigan.

Masaya silang bumalik ng Maynila. Pagdating nila doon ay agad na ipinakilala ni Mika sa ina ang nobyo. Buong puso naman siyang tinanggap ng ginang. Agad ding nagpaalam ang binata sa ina ng dalaga na gusto niyang pakasalan ang anak nito sa lalong madaling panahon. Hindi naman tumutol ang matanda, ibinigay niya ang kanyang basbas sa dalawang nagmamahalan.

“Thank you so much, love.” Wika ni Mika ng iwan na sila ng ina.

“For what?” sagot ng binata

“Thank you for loving me, for wanting to share the rest of your life with me. And most of all, thank you for teaching me how to love and to forgive.” Madamdaming saad ng dalaga.

“You don’t have to thank me. Having you here in my life is a big treasure of mine…”

At naglapat ang kanilang mga labi……

~The End~

<Previous Page <Home>

———————————–

Do you like this story? Please share it to others and help us spread filipinoconnect.