Treasure of Mine Chapter 20
Pagpasok ni Julie sa silid nila ni Mika ay nakita niya itong nakahiga patagilid. Hindi siya nito napansin. Nang kanya itong lapitan ay nakita niyang yumuyogyog ang mga balikat nito. Alam niyang umiiyak ang kaibigan. Kailangan niya na itong makausap ng masinsinan.
“Sis, umiiyak ka ba” tanong niya rito.
“Alam kong gising ka pa, kailangan nating mag-usap.” dugtong niya.
Napilitang bumangon si Mika. Mugtong-mugto na ang kanyang mata.
“Now tell me, ano ang problema mo?” tanong ni Julie.
“Wala, namimiss ko lang si nanay” pagsisinungaling niya.
“Hindi ako naniniwala.” Tugon ng kaibigan
“Julie naman eh, wala nga sabi…”
“Kaibigan mo ako Mika, matalik mong kaibigan, pero bakit tila may itinatago ka sa akin?”May pagdaramdam sa boses nito.
“Dahil ayokong masaktan ka. Tama nang ako na lang ang magdusa.”
“Anong sinasabi mong ayaw mo akong masaktan?”
“Julie pls., huwag mo akong piliting magsalita.”
“Dahil ba kay Axel?”
Hindi nakaimik si Mika.
“Mahal mo ba siya?” tanong ulit niya
Hindi na kayang magkaila pa ni Mika.
“I’m sorry, Julie, maniwala ka pinilit ko ang sarili ko na huwag siyang mahalin, pero ayaw sumunod nitong puso ko. Alam kong nagkasala ako sa iyo. Sanay mapatawad mo ako.”humahagulgol na si Mika. Sobra siya na-guilty sa kanyang nararamdaman.
“Im really, really sorry. Hindi ko talaga sinasadya. Huwag kang mag-alala, ako na ang lalayo. Ayokong maging hadlang sa pagmamahalan niyong dalawa.” Pangako niya sa kaibigan.
“At bakit kailangan mong lumayo? Sinabi ko ba sa iyong galit ako dahil sa minahal mo si Axel? “Tugon niya ni Julie kay Mika.
“Hindi ka galit?” nagtatakang tanong niya sa kaibigan.
“Hindi! At bakit naman ako magagalit”
“Sis, ano ka ba, paanong hindi ka magagalit sa akin eh minahal ko rin ang lalaking mahal mo?” naguguluhang tanong niya dito.
“Bakit naman ako magaglit ng dahil lang doon? Bakit sinabi ko ba sa’yong mahal ko si Axel?
“Hindi ba sabi mo eh napaka espesyal niya sa iyo?”
“Oo nga, minahal ko nga siya, pero sis, noon pa iyon nong mga bata pa kami. Ang tagal na nun at habang lumilipas ang panahon ay unti-unting nawawala ang damdamin kong iyon. Baka nga puppy love lang iyon eh, kaya ano ka ba. Ok lang na mahalin mo siya. mas matutuwa pa ako kung siya ang pipiliin mo.?
“Ngunit paano ka? “
“Huwag mo akong alalahanin, at bonggang-bongga ngayon ang love life ko. Alam mo bang may nakilala ako sa Cebu.”kinikilig na pagkukwento nito.
“Di ba nagkakaunawaan na kayo ni Axel. Ang sweet-sweet nyo pa nga eh, bakit mukhang may iba kang kinababaliwan diyan” saad niya sa kaibigan.
“Nagseselos ka no?”
“Hindi ah, ba’t naman ako magseselos?’
“Hay naku sis! Huwag ka nang magsinungaling dahil namumula na iyang ilong mo sa selos. Si Axel na ang magpapaliwanag ng tungkol doon.”
“Pero hindi ko pa rin siya pwedeng mahalin Julie?” malungkot na saad niya.
“At ano na naman ang dahilan?”
“Ayokong matulad kay inay.”
“Sis, kailangan mong matutong magpatawad.”
“Ang hirap eh,” sagot niya sa kaibigan.
———————————–
Do you like this story? Please share it to others and help us spread filipinoconnect.
