“This is amazing!” bulalas ni Mika ng mahantad ang itinatagong kayamanan ng masukal na gubat.

Hindi siya makapaniwala sa nakikita.  Ang taas-taas ng falls at ang tubig nito ay kay linaw-linaw na animoy crystal. Ang gaganda pa ng mga bulaklak at mga halaman na nakapalibot sa lugar. Pakiramdam niya ay nasa paraiso siya ng mga sandaling iyon.

“Alam niyo ba na napakahiwaga ng lugar na ito?” maya-mayay narinig niyang nagkukwento na si Leo.

“Talaga?” sagot naman ni Axel.

“Oo, lahat ng nagpupunta dito at humihiling tungkol sa kanilang pag-ibig ay nagkakatotoo. Hindi lang iyon, lahat ng hinanakit mo, sama ng loob, at galit kapag isinigaw ay mawawala lahat.

Napalingon si Mika sa sinabing iyon ni Leo.

“Saan ako pwedeng sumigaw?” Tanong niya sa binata.

Gulat na napalingon ang dalawang binata sa kanya.

“Ha, ah eh… doon” sabay turo nito sa isang malaking bato.

Tinungo ni Mika ang batong itinuro ng binata.

Wala na mang mawawala sa akin kung maniniwala ako sa kanya. Sabi niya sa sarili habang nakatayo sa batong iyon.

Pumikit muna siya at makailang beses na huminga ng malalim.

Matamang naghihintay si Axel sa susunod na gagawin ng dalaga. Pinanonood niya ang bawat galaw nito. Napansin niyang bigla na lang yumuyugyog ang mga balikat nito habang itinakip ang mga kamay sa mukha. Nagmamadaling pinuntahan niya ito.

Napaiyak si Mika nang maalaala ang ginawa ng ama sa kanila ng kanyang ina. Akala niya ay kaya niyang isigaw sa lugar na iyon ang damdamin para sa amang nang-iwan. Hidi niya pala kayang pakawalan ang galit na matagal na niyang itinatago sa kanyang puso.

“Mika are you alright?” nag-aalalang tanong ng binata nang makalapit sa dalaga.

Iling lang ang isinagot nito sa kanya.

Hinapit siya ng binata at niyakap.

“It’s ok, if you’re not ready, then, don’t do it. There’s a right time for everything.”pang-aalo niya sa dalaga.

“Iiyak mo lang lahat iyan, I’m just here for you”

“I hate him!”sa pagitan ng pag-iyak ay narinig niyang wika ng dalaga.

“Hindi ko siya kayang patawarin” mababanaag sa boses nito ang matinding hinanakit.

“I’m listening.” Saad ni Axel dito.

Kumawala si Mika mula sa pagkakayakap ng binata at pinahid ang mga luha sa kanyang mga mata.

“I don’t want to talk to him anymore” sabi ng dalaga sabay tayo.

Ngunit mabilis na napigilan ng binata ang kamay nito bago pa man ito umalis.

“Mika, just always remember that I am always here for you. Kung gusto mo ng may makakusap, lapitan mo lang ako, handa akong makinig kung anuman iyon.” Sinserong wika ng binata.

<Previous <Home> Next Page>

———————————–

Do you like this story? Please share it to others and help us spread filipinoconnect.