Treasure of Mine Chapter 7
“Hi” bati kaagad ni Axel pagkakita kay Mika.
“Anong ginagawa mo dito?”tanong naman ni Mika.
“Iimbitahan sana kitang mag lunch” nakangiting saad ni Axel
“Im sorry pero marami pa akong gagawin eh” tanggi ni Mika
“I won’t take no for an answer, fix your things and I’ll wait for you here.” Nakahalukipkip na saad nito.
“Hindi ka rin naman demanding, ano?” nakataas ang kilay na sagot niya.
“Hindi naman masyado,” nakangisi pang sagot ni Axel
“Look Axel, hindi ako nakikipagbiruan sa iyo, hindi talaga ako pwedeng sumamang mag lunch dahil andami kong ginagawa sa taas. Im really sorry, but I have to go back to my work now.” Paalam niya rito.
Naiwang nag-iisa si Axel. Hindi talaga niya lubos maisip kung bakit napaka aloof ni Mika sa kanya.
Baka hindi pa niya ako napapatawad sa nangyari sa amin sa airport? Pero sabi naman niya ay kalimutan na daw namin iyon… naguguluhang tanong ni Axel sa sarili.
Kailangan magkalinawan kami tungkol doon… nang biglang may kumislap na idea sa kanyang isipan.
Samantala, sa kanyang lamesa ay hindi na makapagconcentrate sa kanyang trabaho si Mika. Hindi siya makapag-isip ng mabuti dahil kay Axel.
Bakit kailangan niya pa akong imbitahang mag lunch? Ang tagal naman kasing umuwi ni Julie eh, di sana’y siya ang kasama palagi ni Axel. Hindi iyong ako pa ang ginugulo, pati tuloy pag-iisip ko at lalong lalo na ang puso ko ay nagugulo na rin. Ayokong magkasala sa kaibigan ko. Kailangan kong makausap si Julie. Tatawagan ko siya mamaya pag-uwi ko.
“Mika, pinapatawag ka ni boss,” tawag kay Mika ng sekretarya ng ama ni Julie.
“Ha?, ah, eh sige, susunod na ako.”sagot ni mika.
Bakit kaya ako pinatawag ni tito?
Pagdating niya sa president’s office ay sinenyasan siya ng sekretarya na pumasok na, may kausap kasi ito sa phone. Kumatok muna siya bago pumasok.
“Come in”, narinig niyang wika ng nasa loob.
“Sir, pinapatawag niyo daw po ako?” Sir ang tawag niya sa ama ni Julie kapag nasa affice sila. Hindi niya napansin na may isang tao pa bukod sa kanila sa opisinang iyon. Nakaupo kasi ito sa couch kaya hindi niya nakita.
“Yes iha, halika, maupo ka.” Anyaya ng matandang Sandoval.
“May hihilingin sana akong pabor sa iyo. Pwede mo ba akong pagbigyan?” tanong ng ama ni Julie.
“Kahit ano po sir, kaya ko pong gawin, hindi po kayo magdadalawang salita sa akin.” Sagot naman ni Mika. Kung anuman ang hihilingin nito lahat ay gagawin niya, gusto niya kasing tumanaw ng utang na loob sa lahat ng naitulong nito sa kanya.
“salamat iha, alam kong hindi mo ako bibiguin” napangiti ang matanda.
“Ano po ba iyon Sir?” tanong naman ni Mika.
“Gusto kong samahan mo si Axel sa Zamboanga.” Saad ni Mr. Sandoval.
———————————–
Do you like this story? Please share it to others and help us spread filipinoconnect.
