Nang umuwi na ako mula sa party ay naghihintay si Jonas sa akin. Hindi ko nagustuhang makita ito.

“Bakit ka nandito?”

“Hon merry christmas.” May inabot siya sa akin na isang regalo.

“Hindi ko matatanggap iyan. Umuwi ka na.” Kahit sinagot ko na ito ay madalas kong ipagtabuyan ito. Hindi ko ipinaramdam dito ang pagmamahal na ibinigay ko kay JC noon. Sinagot ko lang siya para sabihing nakapagmove on na ako pero mas lalong lumala yata ang pagkalugmok ko sa alaala ni JC.

“Hon dapat masaya tayo ngayon. Bakit nararamdaman kong wala kang pakialam sa akin? Akala ko ba boyfriend mo ako?” Nagtatampo ang boses nito.

“Hindi kita mahal. Break na tayo!” Hindi man lang ako natouch sa pagtatampo niya.

“Gem, hindi pwede. Magmove on ka naman. 10 years na ang nakalipas. Wala na si JC. Hindi na siya babalik pa.”

“Andito lang si JC. Kahit isang libong taon pa ang lumipas Jonas hindi ko kakalimutan si JC.”

“Hindi ko naman sinabing kalimutan mo na siya. Ang hinihiling ko lang buksan mo ulit ang puso mo. Bigyan mo ako ng konting space. Kahit wala na si JC kahati ko pa rin siya sa’yo.”

“Umalis ka na!”

“Ganyan ka naman lagi Gem e. Iniiwasan mo ang ganitong pag-uusap kaya hindi ka nakakapagmove on.”

“Nakapagmove on na ako Jonas kaya huwag kang magsalita ng ganyan. Hindi mo alam ang sinasabi mo.”

“Bahala ka na nga.”

Nang makita ko ulit si Jonas kinabukasan ay tinanggap na nito ang pakikipagbreak ko at sinabi niyang tanggap na niya na hindi kailanman magiging kami. Tanggap din niya na kailanman hindi niya mapapalitan si JC sa buhay ko. Tanggap niyang magkaibigan na lang kami at hanggang doon na lang iyon.

Masaya naman ako na tinanggap nito ang katotohanan na kailanman walang lalaking makakapalit kay JC sa buhay ko. Nagpapasalamat ako na hindi na nito pinilit pa ang pagiging kami. Nagpapasalamat ako na naiintindihan nito ang saloobin ko.

Dumalaw na naman ako sa puntod ni JC. Nadatnan ko na naman si Ram. Nakinig ako sa sinasabi niya kay JC.

“JC, kahit ilang beses pang sabihin ni Gem na wala siyang pakialam sa akin hindi pa din ako titigil na suyuin siya. Mahal na mahal ko si Gem. Tulungan mo naman ako sa kanya. Please pare… Ikaw lang ang malalapitan ko pagdating kay Gem. Malakas ka kasi sa kanya kaya inaasahan kong ikaw na ang gagawa ng paraan.”

Tumikhim ako. Nilingon niya ako at akmang aalis na pero pinigil ko siya.

“Ram, kung sakali bang ipagkakatiwala ko sa’yo ang puso ko maaasahan kong hindi mo ako iiwan?”

“Gem, maaasahan mong kailanman hindi kita iiwan. Mamahalin kita ng buong puso ko… Hindi ko pa ito nasasabi sa’yo pero humihingi ako ng tawad sa nangyari sa Acceptance. Hindi ko sinasadyang gawin iyon at pinagsisisihan ko na ang nagawa kong iyon.”

“Pinapatawad na kita Ram…”

“Tinatanggap na kita sa puso ko. Aasahan ko ang pangako mong hindi mo ako iiwan.”

Masayang niyakap namin ang isa’t isa. Nagpasalamat ako kay JC. Alam ko kasi na ito ang pumili kay Ram dahil alam niyang magiging maligaya ako kay Ram. Si Ram ang dahilan kung bakit nagkahulugan kami ng loob ni JC. Si Ram ang dahilan kung bakit tinutukso kami ng lahat. At sigurado ako sa sarili ko na si Ram ang huling lalaking mamahalin ko at makakasama ko habang ako’y buhay. Hindi man nito mapapalitan si JC pero ipinakita naman nito na hindi niya ako iiwan kahit ilang beses ko pang itaboy siya. Kahit ilang beses ko mang saktan siya.

Hindi man siya ang una pero siya ang huling lalaking pakamamahalin ko.

Isang buwan pagkatapos kung tanggapin si Ram ay nagyaya na itong magpakasal. Tinanggap ko kaagad. Ayokong mangyari ulit ang nangyari sa amin ni JC dahil sa pagmamatigas ko.

2 years after…

Birthday ni JC kaya napagkasunduan ng barkada na magkita sa puntod ni JC at icelebrate ang 28 birthday niya(sana). Sinabi kung susunod na lang ako sa kanila dahil may pupuntahan pa ako.

Masayang nagkakantahan ang barkada ng dumating ako. May nilagay sila na isang basong beer sa ibabaw ng puntod niya.

“Hindi umiinom si JC…” Seryosong sabi ko kaya kinuha ko ito at napatigil ang lahat sa pagkakantahan. Nagulat ang lahat sa naging reaction ko pati si Ram. Alam kasi nilang lahat na hindi na ako ganuon kadefensive pagdating kay JC pero heto ako ngayon. “Kaya ako na lang ang iinom nito.” Sinabayan ko pa ng tawa kaya natawa ang buong barkada. “Babe, happy birthday.”

Kinuha ko si Ram at nilagay ko ang kamay niya sa tiyan ko habang nakaharap kami sa puntod ni JC. “Babe, may maganda akong balita sa’yo…” Tumingin ako kay Ram. “Dear…” Hinimas ko muna ang pangalan ni JC. “Magkakababy na kami.” Tuwang-tuwa si Ram sa balita ko. Alam ko na natuwa din si JC sa binalita ko sa kanya saan man siya naroroon. Hinalikan ako ni Ram.

“Hoy tama na iyan. Naiinggit na kami dito.” Saway ng barkada kaya lumapit kami sa kanila.

Masayang-masaya ako sa piling ni Ram. Hindi man magkatulad sina Ram at JC pero pareho naman silang pinapaligaya ako. Araw-araw pinaparamdam sa akin ni Ram na ako ang pinakamaswerteng babae sa buong mundo. Alam ko na hindi ako kailanman iiwan ni Ram.

Binalikan ni Jonas si Myra kaya sila na ulit ngayon. Huling dinig ko ay magpapakasal na sila next year. Sina Chris at Anne ay may dalawang anak na. Sa nangyari kay JC hindi na hinintay ni Anne na lumapit si Chris at magsorry, kusa na niyang ginawa ito. Pagkatapos ng graduation sa college nilang dalawa ay nagpakasal kaagad ang mga ito. Si May may boyfriend na din. Si Mark ewan ko kailan magkakagirlfriend iyan. Si Crystal ang bestfriend ni JC ay nag-abroad at may foreigner boyfriend na. Si Earl ang close friend ni JC ay may asawa na din. May kanya-kanya nang buhay ang iba pa naming kasamahan sa ROTC pero magbabarkada pa rin. Parang anak ng lahat si baby John Carlo. Hindi namin maiwasang ituring itong si JC dahil lahat ng kilos nito JC-ng JC.

‘Babe nasaan ka man ngayon huwag ka nang mag-alala sa akin. Okay na ako. I love you baby… Nagkaasawa man ako…Gem loves JC Forever!”

*Sana nagustuhan niyo po

<Previous Page <Home>

Comments from other Site:

raselle

……..ayy,sobrang ganda ng ending,kht nawala c jc at least masaya c gem sa piling ni ram…