Walang hiya talaga ang Ram na iyon. Hindi ko siya mapapalampas sa ginawa niyang ito. Pero sino itong lalaking nagligtas sa akin? Kung si JC ito nagsalita na ito kanina pa. Hindi kaya si Jonas ito? Nagbakasakali ako kaya tinawag ko ito nang tumalikod na siya.

“Jonas?” Lumingon siya kaya nakompirma ko. “Salamat.” Nagpatuloy na ito sa paglakad.

Mula ng gawin sa akin ni Ram iyon ay hindi ko na ito pinansin pa. Ni hindi ko ito nginingitian o kahit makipagplastikan sa kanya ay hindi ko ginawa. Kahit nagtaka ang mga kasama namin sa RO ay binalewala ko sila. Hindi nila alam kung ano ang muntik ng gawin ni Ram sa akin.

Lumipas ang mga araw at mas lalo pa kaming napapalapit ni JC sa isa’t isa. Minsan ay natutulog ako sa bahay nila at every Saturday and Sunday ay nanduon lang siya sa bahay namin. Para na ngang anak ang turing ng mga magulang ko sa kanya. Kahit hindi sanay sa gawaing bahay ay tumutulong pa rin siya sa bahay namin.

Dahil sa madalas na pagkakasama namin ni JC ay hindi napigilan isang gabi ang may mangyari sa amin. Nilabag namin ang ipinangako namin sa mga magulang namin. Nabahala kami sa nangyari pero magpagayunman ay hindi ko pinagsisisihan ang nangyari.

“Ano nang gagawin natin ngayon?” Tanong ko kay JC kinabukasan.

“Magpakasal tayo Gem para sakaling magbunga ang nangyari sa atin…” Sagot niya pero hindi ko na siya pinatuloy ng kanyang sasabihin.

“Ano? Ayoko nga. Hindi pa ako handa noh. Marami pa akong plano sa buhay ko.”

“Pero Gem, ayoko namang pag-usapan ka ng mga tao dahil sa nabuntis ka na walang asawa.”

“Hindi mo naman ako pababayaan di ba?”

“Hinding-hindi kita iiwan. Dadamayan kita.”

JC’s Side:

“Dad, Mom may sasabihin sana ako pero huwag po sana kayong magagalit sa akin.” Pagpapakumbaba kong sabi sa mga magulang ko.

“Ano naman iyon? Bakit kabado ka?” Tanong ng Daddy ko.

“May nangyari po sa amin ni Gem. Gusto ko pong panagutan siya.”

“Sinasabi ko na nga ba. Dapat talaga hindi namin kayo pinagkatiwalaan.” Naiiling na sabi naman ng mommy ko.

“Wala pa kayo sa hustong edad anak. Alam na ba ito ng mga magulang ni Gem?”

“Hindi pa po Dad. Gusto ko po sanang mamanhikan tayo sa kanila. Kahit magpirmahan lang tayo na magpapakasal kami sa tamang panahon.”

“Sigurado ka na ba dyan? Baka pagsisihan mo sa bandang huli ang desisyon mo.”

“Kailanman hindi ko pagsisisihan ang makasal kay Gem. Mahal na mahal ko po siya.”

“O sige. Pupunta tayo sa kanila this Saturday.”

“Thanks po Dad, Mom.” Niyakap ko silang dalawa at pumasok na sa aking kwarto.

Hindi ko muna ipinagtapat ang balak naming pamamanhikan kay Gem dahil alam ko hindi siya papayag. Umaasa ako na makukumbinsi din siya ng mga magulang namin.

Gem’s Side:

“Gem, musta ka na?” Sinalubong ako ni Anne. Mukhang malungkot ito.

“Ok lang. Anong nangyari sa’yo?” Nababahalang tanong ko sa kanya.

“Nagalit talaga ako kay Chris. Alam mo ba, narinig ko na nag-uusap sina Chris at Jonas. Pinagpustahan lang pala nila tayo kung sino ang unang mapasagot siya ang pwedeng manligaw kay Myra. Buti na lang talaga hindi ka naniwala kay Jonas.”

“Ha? Talaga. Walang-hiya.” Paligtas-ligtas pa siya sa akin pero may ibang motibo pala. Kaya pala madalas kong makitang mag-usap sila ni Myra. Buti na lang talaga hindi ako naniwala sa kanya.

“Huwag mo nang alalahanin iyon Anne. Hindi sila karapat-dapat na bigyang pansin.” Nalungkot pa rin ako sa nalaman ko. Akala ko mahal talaga ako ni Jonas. Natouch pa nga ako sa nangyari sa Acceptance, sa alay na kanta nito pero malalaman ko na lang na nakaplano ang lahat ng iyon.

Sabado ng gabi. Namiss ko si JC dahil hindi ito nagpunta sa bahay namin ngayon kaya nasa bintana lang ako naghihintay sa kanya. Kumakain kami ng may kumatok kaya binuksan ng kapatid ko. Nagulat ako dahil dala ni JC ang mga magulang niya at may dala pa silang mga pagkain.

“Anong ibig-sabihin nito JC?” Tanong ko kaagad sa kanya.

“Gem, pananagutan kita.” Sagot nito.

“Anong sinasabi niya Gem?” Tanong ng papa ko.

“Pa, Ma, sorry po. May nangyari na po sa amin ni JC. Pero hindi po namin sinasadya iyon.” Naiyak ako sa pagsabi ko.

“Kaya kami nandito dahil mamamanhikan kami. Kahit magpirmahan lang tayo na ikakasal sina Gem pagdating nila ng 18.” Sabat naman ng Daddy ni JC.

“Tingnan mo itong pinasok mo Gem. Paano na lang ang kinabukasan mo? Hindi mo tatapusin ang pag-aaral mo?” Galit na ang papa ko.

“Hindi po ako magpapakasal kay JC pa. Isang beses lang iyon at hindi na mauulit.”

“Tapos ngayon ipapahiya mo kami dahil hindi ka magpapakasal kay JC?”

“Pa, ayoko pa po.”

“Bakit mo pinasok kung ayaw mo pa? Hindi ka talaga nag-iisip. Lumabas muna kayo ni JC. Mag-uusap muna kami ng mga magulang niya.”

“Bakit ka ba nagpupumilit JC?” Galit na baling ko kaagad sa kanya ng nasa likod bahay na kami.

“Gem, ayoko lang mapahiya ka.”

“Sabing ayoko kaya respetuhin mo iyon.”

“Hindi Gem, may kasalanan ako kaya sana naman pumayag ka na.”

“Kung gusto mong kausapin pa kita, itigil mo ito.” Tinawag kami ng kapatid ko na pinapapasok na daw nila kami.

“Gem, napagkasunduan namin na ipakasal kayo ni JC. Sa judge muna at pagtuntong niyo ng 18 ay pipirma kayo para maging legal ito.”

“Pa, ayoko. Hindi niyo ako mapipilit.” Iniwan ko na silang lahat. Sumunod si JC pero sinampa ko ang pintuan sa mukha niya.

“Kakausapin ko na lang si Gem. Pasasaan ba’t mapapapayag ko din ito.” Naririnig ko pa rin sila sa may sala.

“Salamat kumpadre.” Wika ng daddy ni JC.

“Walang anuman iyon. Para din naman sa dangal ng anak ko iyon kaya gagawin ko ang lahat huwag lang siyang mapahiya.”

“Sige, kumare, kumpare alis na kami.”

“Sige.”

Next Chapters

Makaya kaya ni Gem kung mawawala si JC?

<Previous Page <Home> Next Page>

Nakatayo lang akong nakatitig sa kanya. Alam na alam ko naman ang kanta pero parang nashock ako sa ginawa nito. Ngumuso siya sa akin kaya kahit hindi pa ako handa ay kumanta na rin ako. Sinabayan ko na siya sa chorus ng kanta.

‘Kung ako ay iyong iibigin…’ Tumigil pa si Jonas sa pagkanta at iginiya ang lahat na pumalakpak kaya nagpalakpakan silang lahat.

Lumingon ako kay JC at nakangiti lang ito sa akin. Nginitian ko din siya at nagsimula na akong mag-enjoy sa kanta.

‘Di kailangan ng mangamba

Pagkat ako ay para mong alipin

Sa’yo lang wala ng iba… Nakatingin ako kay JC habang kumakanta ako.

Ngunit mayron kang ibang minamahal

Kung kaya’t akoy di mo pinapansin

Ngunit ganuon pa man nais kong malaman mo

Ang puso kong ito’y para lang sa’yo…’

Hinawakan ni Jonas ang kamay ko kaya ang lakas-lakas ng tilian ng lahat habang kumakanta kami. Kahit hindi ko gusto noong una ay nag-enjoy na din akong makaduet ito. Alam na alam nitong igiya ako kahit hindi kami nakapagpractice.

Pagkatapos magkantahan ng lahat ay kumain na kami. Sabi ng commandant na pagkatapos ng announcement ay may sayawan pa. Naghiyawan na naman ang lahat. Gustung-gusto kasi ng mga ito ang disco kaya naexcited ang lahat.

Pumunta ako sa mesa nina JC at Myra ng kumakain na kami.

“Galing mo talagang kumanta kahit kailan babe. Walang practice iyon ah.” Nagmamalaki pang sabi niya sa akin.

“Kainis talaga. Malapit akong mapahiya doon ah.” Sabi ko naman sa kanya na nasiyahan din. Hindi kasi mahilig kumanta si JC kaya hindi sila nagpresent ni Myra.

“Bagay na bagay ang mga boses ninyo ni Jonas. Pero akin ka pa rin huwag mong kakalimutan iyan.” Unang beses ko na marinig si JC na purihin si Jonas. Ngiti lang ang isinukli ko sa kanya at nagpatuloy na sa pagkain.

Pagkatapos iannounce ang mga cadet na magpapatuloy at tinanggap nila ang kanilang certificate ay nagsayawan na. Kasali sina Jonas at Chris sa mga magpapatuloy sa buong taon kaya tuwang-tuwa ang mga ito.

“Gem, sayaw tayo.” Anyaya sa akin ni Jonas.

“Mamaya na. Kakakain ko lang baka magkaapen(dix) ako. Hehe” Dinaan ko na lang sa biro. Gusto ko kasing unang makasayaw si JC kaya inanyaya na lang niya si Myra. Hindi ko talaga maiwasan na humanga kay Myra. Kahit kanino mo idikit na lalaki bumabagay silang dalawa.

“Babe, halika sayaw tayo.”

“Sure.” Buong puso kong sagot sa kanya.

“Nag-eenjoy ka ba?” Tanong ko ng nagsasayaw na kami.

“Oo. Ikaw?” Balik nitong tanong sa akin.

“Oo, enjoy na enjoy ako. Alam na alam talaga ni sir commandant paano kilitiin ang mga teenager. Hehe.”

“Tama ka! Si sir parang teenager pa rin kung kumilos.” Natawa kaming dalawa. Lumapit sa amin sina Jonas at Myra kaya nag-exchange partners kami.

“Gem, salamat at pinasaya mo ako ngayong gabi.” Seryosong sabi nito. “Hindi mo na ako tinatarayan. Mahal kita Gem tandaan mo sana.”

“Wala iyon Jonas. Nag-enjoy din akong kasama ka. Nagpapasalamat ako at hindi na kayo nag-aaway ng boyfriend ko.” Sagot ko naman sa kanya.

“Oo nga. Huwag kang mag-alala, iiwasan ko na kayong dalawa ni JC pero kapag sinaktan ka niya taandaan mo andito lang akong dadamay sa’yo.”

“Salamat Jonas!”

Lumapit si Earl at nakipagsayaw sa akin. Halos lahat ng kasamahan kong lalaki sa RO ay nakasayaw ko liban na lang kay Ram. Parang galit yata sa akin. Hindi ko na lang pinansin wala naman akong ginagawang masama sa kanya.

Nagpaalam na ako sa pinsan kong si  Mark na kasalukuyang kasayaw ko na punta muna ako ng bathroom. Madilim konti pero nilakasan ko na lang ang loob ko sumipa na kasi ang mga juice na ininom ko kaya hindi ko na kayang pigilan.

Nang lumabas na ako ng cr ay may lalaking nakaabang malapit sa may pinto. Titili sana ako pero tinakpan nito ang bibig ko.

“Sino ka?” Halos hindi lumalabas ang salita sa bibig ko dahil sa pagkakatakip nito. Nagpumiglas ako. “Bitiwan mo ako. Anong kailangan mo sa akin?” Nakalabas ako ng kaunting sigaw. Dinalangin ko na sana may nakarinig noon.

Jonas Side:

Lumabas muna ako sandali. Tumitingin-tingin ako sa paligid. Napakasaya ko talaga dahil nasabi ko din kay Gem ng hindi sapilitan ang damdamin ko sa kanya. Biglang may narinig ako na sumigaw kaya tumakbo ako papunta sa may cr. Alam ko na doon nanggaling ang sigaw na iyon.

Gem’s Side:

Hindi niya talaga ako binibitawan. Nilakasan pa niya ang pagkakahawak sa dalawang balikat ko. Hindi ko talaga mapagsino. Kung magsalita lang sana ito ay makikilala ko. Hinalik-halikan niya ako kaya iniwas-iwas ko ang mukha ko. Biglang may humablot sa kanya. Kahit madilim ay sapol siya ng lalaking iyon. Hindi ko alam kung sino ang mga ito. Baka si JC ang dumating na lalaki? Hindi kaya si Jonas ang humablot sa akin?

“May araw ka rin sa akin.” Narinig ko na nagsalita ang lalaking humablot sa akin habang papalayo siya. Kitang kita ko sa anino na tinuro pa niya ang lalaking sumuntok sa kanya.

“Ram?”

<Previous Page <Home> Next Page>

Simula na ng pasukan. Sabay kami ni Melet na inihatid ng sasakyan. Hindi ako naging kampante na kasama ito. Mas lagi kong ninanais na kasama si Micea kaysa sa kanya. Iniisip ko pa rin ang magiging sagot ni Micea sa hinihiling ko sa kanya. Sana pumayag siya.

“Mon, anong klase mo ngayon?”

“Loaded ang sked ko e. Baka gabihin na ako ng uwi mamaya. Huwag niyo na akong hintayin ni manong.” Sabi ko naman kay Melet.

“Iniiwasan mo ba ako Mon?”

“Hindi naman Melet. Totoo talagang madami akong subjects na kinuha this sem.”

“Nahahalata ko kasi na parang laging wala ka sa mood kapag lumalapit ako sa’yo.”

“Sorry Melet pero hindi lang ako komportable. Ayokong makarating kay Micea na lagi tayong magkasama. Baka magselos siya.”

“Wala naman akong ginagawang masama sa’yo”

“Oo nga wala pero alam mo na ang mga isip ng ibang tao. Baka iba ang makarating kay Micea. Ayokong saktan siya.”

“Pasensya ka na hindi iyon ang motibo ko.”

“Alam ko kaya huwag na lang tayong lumapit masyado sa isa’t isa para wala tayong masaktan. Sige kita na lang tayo sa bahay.” Kumaway na ako sa kanya.

Micea’s Side:

Hindi pa din sinasabi ni Mon sa akin na nanduon si Melet sa bahay nila. Hindi ko maiwasang magselos na nasa iisang bahay lang sila.

Tinawag ako ng pinsan ko na ipinapatawag daw ako ng lolo ko.

“Micea, apo tumawag sa akin si Rian na kung gusto mo daw na doon ka sa bahay nila maghintay ng papers mo. Naisip ko maigi naman para may makakakwentuhan ka at maaaliw mo ang sarili mo hindi iyong nagmumukmok ka lang dito.”

“Ok na po ako dito Lo. Huwag na po. Ayoko pong makaabala.”

“Sinabi na ni pareng Carl na ok lang daw. Kaya pinapayagan kitang pumunta sa Cebu.”

“Ok po Lolo. Bigyan lang po ninyo ako ng time para masabi ko kay Mon.”

“Walang problema apo.”

“Sige punta muna po ako sa kwarto ko.” Hindi ko na lang ipinilit ang gusto ko dahil gusto din naman niya ang masusunod. Naisip ko maigi din iyon, sakali may vacant time si Mon makakapunta ito ng Cebu agad-agad.

Nanunuod ako ng tv habang naghihintay sa tawag ni Mon. Sabi niya na matatagalan siya ng konti sa pagtawag dahil simula ng klase tapos madami pa siyang kinuha na subject this sem.

Tumunog ang telepono kaya masaya akong bumangon at tinungo ito.

“Hello!”

“Hi my Micea Jane.”

“O, bakit parang masaya ka yata.”

“Wala naman. Masaya lang akong marinig ang boses mo. Ano nang sagot mo?”

“Pumapayag na ako Mon. Ng buong puso ko.”

“Talaga?”

“Oo. Siguradong-sigurado ako.”

“Pangako hindi mo pagsisisihan ang desisyon mong ito. Mahal kita.”

“May sasabihin sana ako.”

“Ano naman iyon?”

“Pupunta ako ng Cebu, kina Rian. Nakumbensi na nila si Lolo kaya pupunta ako.”

“Ok lang.”

Lumingon-lingon muna ako bago nagsalita para siguradong walang ibang makakarinig. “Naisip ko, mas madali kang makakapunta ng Cebu at magkakasama tayo. Mas pabor sa atin na doon ako kina Rian.”

“Oo, aayusin ko na ang papers natin tapos pupuntahin kita sa Cebu sa lalong madaling panahon. Excited na akong maging asawa ka.”

“Ako din Mon.”

“Good night Mrs Alda.”

“Haha.” Natawa ako sa sinabi niya.

“Bakit? Anong nakakatawa?”

“Wala naman. Nakikiliti lang ako sa sinabi mo.”

“Gusto na kitang makita Micea. Gagawin ko ang lahat lumigaya ka lang sa piling ko loves”

“Gagawin ko din ang lahat ng aking makakaya mapaligaya lang kita Mon. Mahal na mahal kita.”

“Mahal na mahal din kita. Siyangapala may sasabihin ako sa’yo. Huwag ka sanang magagalit.”

“Ano naman iyon? Bakit naman ako magagalit?”

“Nandito si Melet sa bahay namin. Tapos nasa iisang school pa kami. Hindi ko talaga alam ito. Nagulat na lang ako ng makita ko siya sa bahay namin isang araw.”

“Alam ko.”

“Ha? Alam mo?”

“Oo, matagal ko nang alam. Hinihintay ko lang na sabihin mo sa akin.”

“Bakit di mo ako tinanong?”

“Nagtitiwala ako sa’yo Mon. Walang dahilan para gawin kong problema ang bagay na hindi naman.”

“Pasensya ka na kung hindi ko sinabi kaagad sa’yo loves. Natatakot lang ako na magalit ka sa akin.”

“Ok lang Mon. Huwag kang mag-alala, walang problema basta behave ka ok?”

“Behave na behave ako loves, lalo na ngayon malapit na tayong magpakasal. Pagkatiwalaan mong hindi kita sasaktan.”

<Previous Page <Home> Next Page>

Sa susunod na linggo na ang Acceptance kaya nangungulit na si Jonas. Gustung-gusto ko na talagang umoo sa kanya. Wala din naman akong maisip na gusto kong kasama dahil halos mga kaibigan ko ay kasama ko sa ROTC kaya di pwede.

“Babe, may gusto sana akong hilingin sa’yo kung ok lang?” Sabi ko kay JC isang gabi ng naghahapunan na kami.

“Ano naman iyon?” Tumigil muna ito sa pagkain at tumingin sa akin.

“Wala pa akong maisip na partner sa Acceptance at ilang araw na lang Acceptance na. Gusto kong tanggapin na lang ang alok ni Jonas. Hindi na naman siya nangungulit sa atin e.”

“Sure, walang problema. Nagtitiwala ako sa’yo Gem kaya kampante ako.”

“Salamat.”

“Andun naman ako kaya huwag siyang magkakamali. Hehe” Sinabayan pa ng tawa.

Nang lumapit sa akin si Jonas ng sumunod na araw ay umoo na ako sa alok nito.

“Hi Gem, ano nang sagot mo?” Nakangiting tanong nito na nagpatingkad ng kanyang napakalalim na dimples.

“Oo na.”

“Talaga?” Parang hindi makapaniwalang tanong nito.

“Oo na nga sabi. Ayaw mo yata? E di huwag na lang.” Pagtataray ko sa kanya. Hindi ko naman kasi kayang ipakita sa kanya na gusting-gusto kong maging partner siya.

“Ay wala nang bawian. Sinisigurado ko lang.” Tuwang-tuwa na sabi nito.

Acceptance day na. Napili na naming mga officers kung sino ang karapat-dapat na magpatuloy sa training. Mamayang-gabi ang announcement ng mga dapat magpatuloy. Lumapit sa akin si JC. Kasalukuyn kasing naghahanda kaming mga officers sa pagdarausan ng event.

“Babe, may sasabihin sana ako sa’yo.” Nababahala ang mukha nito kaya nagtataka ako.

“Ano naman iyon?” Hindi ko maiwasang kumunot ang noo ko sa nakikita kong expresyon ng mukha nito.

“May sakit si Crystal. Hindi makakasama sa akin mamaya. Ok lang ba kung… si…” Tumikhim muna ito. “Si Myra ang maging partner ko?” Nag-aalangan pang sabi nito.

“Bakit naman hindi? Ok lang naman.” Walang pag-aalinlangang sagot ko sa kanya. “Huwag kang mag-alala ok. Hindi na ako nagseselos kay Myra kaya go go go.”

“Salamat babe.”

Kinagabihan ay sinundo ako ni JC. Sinabi ko kasi kay Jonas na magkita na lang kami sa pagdarausan ng Acceptance. Gwapong-gwapo ang boyfriend ko sa pormal na damit na suot nito. Hindi ko mapigilan ang humanga sa kanya. Kahit siguro sinong babae hindi maiwasang mainlove dito ng todo.

“Gwapo naman ng baby ko.” Inilabas ko na ang kanina ko pa gustong sabihin ng lumabas na ako mula sa aking kwarto. Dumating na din kaninang umaga ang mga magulang ko kaya hindi na kami magkakasama sa pagtulog.

“Thank you! Napakaganda mo ngayong gabi Babe.” Seryosong komento naman nito kasabay ng isang halik. Lumayo ako kaagad. Ayokong makita kami ng mga magulang ko.

“Pasensya ka na. Hindi ko napigilan.” Hinging paumanhin nito.

“Ok lang iyon. Ayoko lang mag-isip sila ng masama. Tayo na!”

Nang dumating na kami sa lugar na pinagdadarausan ng Acceptance ay sinalubong agad kami ni Jonas. Hindi din nagpahuli ang pagkagwapo nito sa paningin ko. Ngumiti siya sa amin ni JC.

“Hi Gem! May I?” Inilahad pa niya ang kamay niya sa akin.

“Go ahead babe. Puntahan ko na si Myra” Siya namang pagdating nito.

“Ok.” Tinanggap ko na ang kamay ni Jonas. Nanlalamig talaga ang kamay ko sa pagkakahawak sa kanya.

“Relax lang. Wala naman akong gagawing masama.” Naramdaman siguro nito na nanginginig ako.

“Alam mo bang ang ganda-ganda mo?” Sabi pa nito sabay tapik sa kamay ko na nakahawak sa mga braso niya.

“Huwag mo akong bibiruin ng ganyan baka himatayin na ako ng tuluyan dito.” Sagot ko naman sa kanya.

Nagtinginan ang lahat ng pumasok na kaming dalawa. Nagpalakpakan ang lahat. Iyon kasi ang drill namin kapag officer ang pumapasok as a respect.

Naninibago talaga ako sa mga kasama ko sa mga suot nito. Pormal na pormal kasi ang mga ito. Ibang-iba sa araw araw na pustura. Nakita ko si Ram na hindi mo din naman iismolin ang gwapong mukha nito na bumagay sa pormal na suot nito. Ang ganda din ng kasama niya.

Iginaya na kami ng usherette kung saan kami uupo ni Jonas. Umupo na kami ni Jonas. Pumasok na sina JC at Myra. Nakisabay ako sa pagpapalakpakan ng lahat. Ang ganda-ganda naman ni Myra sa suot nito na white dress. Kung hindi ko siguro boyfriend si JC iisipin ko na bagay silang dalawa sa isa’t isa.

Nagsimula na ang program. As usual sinumalan ng Lupang Hinirang and mga speeches. May mga nag-aalay din ng kanta. Bago iannounce ang mga cadet officers na magpapatuloy ay sinabi ng commandant namin na naglaan siya ng time para sa mga special numbers ng magpapareha.

Nauna na si Ram at ang kasama nito. Kumanta silang dalawa. May boses din naman si Ram. Kinanta nila ang ‘Larawang Kupas’.

Kanta din ang inalay nina Chris at Anne. Bagay na bagay talaga ang mga boses nilang dalawa sa isa’t isa. Kinanta nila ang ‘Sayang na sayang’.

Tinawag kami ni Jonas kaya nagulat ako. Hindi naman ako nagpresenta pero bakit tinawag kami? Nainis tuloy ako. Hindi pa naman ako nakapagrehearse. Ayoko namang mapahiya. Kahit labag sa loob ko ay tumayo na lang ako. Ayoko namang masabihan ng KJ.

Nakita kong may binigay na tape si Jonas sa tagatugtog. Mukhang pinaghandaan talaga nito ang tagpong ito. Nagsimula na itong kumanta.

‘Mayron akong nais malaman..

Maari bang magtanong?’ Sigawan talaga ang lahat.

‘Alam mo bang matagal na kitang iniibig

Matagal na akong naghihintay

Ngunit mayron kang ibang minamahal

Kung kaya’t akoy di mo pinapansin

Ngunit ganuon pa man nais kong malaman mo

Ang puso kong ito’y para lang sa’yo…’

Hindi talaga matigil tigil ang sigawan nilang lahat.

<Previous Page <Home> Next Page>

“Dito na ako mag-aaral. Tapos dito ako pinatira ng mga magulang ni Mon. Malaki naman ang bahay nila at may mga bakanteng kwarto.”

Bakit di sinabi ni Mon na nasa kanila si Melet? “Ga-ganuon ba? Mabuti naman.”

“Nasaan si Mon?”

“Hindi ko alam e. Gusto mo puntahan ko sa kwarto niya?”

Huwag. Tutol ng isip ko. Ayokong puntahan nito si Mon sa kwarto. Nagseselos ako ng sobra. “Tatawag na lang ako ulit. Pakisabi na lang na tumawag ako. Please!”

“Sure. Bye.”

Melet’s Side:

“Bye” Ibinaba na nito ang telepono ng dumating si Mon.

“Sino iyon?”Tanong nito pero ikinaila ko na girlfriend niya iyon.

“Wala naman. Wrong number.”

“Kapag tumawag si Micea, pakitawag naman ako. Naghihintay kasi ako ng tawag sa kanya.”

“Sure.” Nangingiti ako sa sinabi niya. Hindi niya alam na iyong girlfriend niya ang katatawag lang.

“Sandali Mon, samahan mo naman ako sa mall. Mamimili lang ako ng mga gamit para sa school.”

“Wala ako sa mood e. Sa susunod na lang.”

“Sige na please. Busy kasi mga kaibigan ko wala akong makakasama.”

“Ayoko Melet. Hindi pa alam ni Micea na nandito ka. Ayokong makarating sa kanya na sinasamahan kita baka magalit iyon.”

“Talaga? Hindi pa niya alam?” Mas lalo akong nasiyahan. Sigurado ako nag-aapoy na sa galit si Micea sa nalaman nito.

“Bakit nakangiti ka pa dyan?”

“Wala naman. Ok lang kung ayaw mong sumama. Dyan ka na nga.”

Micea’s Side:

Bakit kaya hindi ipinagtapat sa akin ni Mon na nanduon si Melet sa bahay nila? Hindi naman ako magagalit kung magkasama sila. Hindi nga ba ako magagalit? E bakit parang nagseselos ako sa nalaman ko?

“Tulala ka dyan Mesh?” Tanong sa akin ng pinsan kong si Lea. Anak siya ng pinsan ng papa ko. Siya ang tumutulong sa bahay ng lolo at kasa-kasama ko.

“Wala naman. Naranasan mo na bang palaging may kaagaw kahit hindi naman?” Matanda kasi ng tatlong taon ito sa akin kaya mas may karanasan na ito sa akin.

“Anong klaseng tanong iyan?”

“Feeling ko kasi kaagaw ko si Melet pero sinasabi naman sa akin ni Mon na hindi. Pero kahit anong sabi ko sa sarili ko na hindi ko siya kaagaw parang kaagaw ko pa rin siya e. Ewan ko ba. Hindi ko maipaliwanag.”

“Huwag mo nang problemahin iyan. Ang isipin mo mahal ka ni Mon. Pagkatiwalaan mo siya at iyang mga agam-agam mawawala iyan.”

“Pero Te Lea, magkasama sila sa iisang bahay e. May nakaraan sila baka mabalik at makalimutan ako ni Mon.”

“Obserbahan mo lang si Mon. Kapag nanlamig siya sa’yo o may mga konting pagbabago e di komprontahin mo.”

“Hindi nga niya sinabi na nanduon si Melet. Nalaman ko na lang nuong tumawag ako at si Melet ang nakasagot.”

“Wala akong magandang maipapayo sa’yo bunso kundi ito. Magtiwala ka sa pagmamahal ni Mon. Sa dami ng pinagdaanan niyo sigurado ako hindi ganuon kadaling mawawasak ito.”

“Salamat te Lea.”

“Kaya ako ikaw, tawagan mo na si Mon. Huwag ka nang magtampo.”

Tumayo ako at tinawagan ko si Mon. Buti naman at ito ang nakasagot.

“Hello loves” Masayang bati nito.

“Hi loves, kumusta ka na?” Kahit nagtatampo ako sa kanya ay ipinaramdam ko na masaya akong makausap siya.

“Ano nang balita sa’yo?” Tanong nito.

“Wala naman masyado. Bukas pupunta kami ni Bebs sa Loon. Magliliwaliw kami. Piyesta daw kasi. Ikaw ano nang balita dyan?” Inaasahan ko na sabihin niya sa akin ang tungkol kay Melet.

“Wala naman. Dito lang ako sa bahay.”

“Talaga? Hindi ka maglalakwatsa kasama sina Kuya Jun at Rick?”

“Hindi na muna. Gusto kong kausap ka. Namimiss na kita.”

“Namimiss na din kita. Gustung-gusto na kitang makita.”

“Loves, naisip ko lang. Magpakasal kaya tayo bago ka umalis para sigurado na tayo sa isa’t isa. Ano sa tingin mo?”

“Ha? Bakit mo naman naisip iyan? Wala pa ako sa hustong edad e.” Nagulat naman ako sa gustong gawin nito.

“Kapag 18 ka na saka mo na lang pipirmahan ang marriage contract para maging legal. Secret marriage lang naman. Kukuha tayo ng nasa legal age na mga witness.”

“Natatakot ako e.”

“Pag-isipan mo ha.”

“Oo, pag-iisipan ko.” Kinabahan naman ako sa sinabi nito.

Hindi ako makatulog sa kaiisip sa sinabi nito. Natatakot akong gawin ang hinihiling niya. Hindi pa ako handang magkaroon ng asawa. Tama nga na mahal ko si Mon pero hindi sapat iyon para magpatali ako sa kanya. Malalayo kami sa isa’t isa at mahirap iyon.

“Good morning loves”

“Good morning”

“Ano na ang sagot mo?” Tanong kaagad nito.

“Nag-aalangan pa ako e.”

“Bakit naman? Hindi ka pa sigurado na mahal mo ako? Ayaw mong maging asawa ako?” Parang nagtatampo ito.

“Hindi naman sa ganun. Madami lang gumugulo sa isip ko. Bigyan mo muna ako ng time.”

“Ok. Bibigyan kita ng time pero pag-isipan mo naman please.”

“Oo pag-iisipan ko. Huwag kang mag-alala.”

<Previous Page <Home> Next Page>

Hindi ako nakatulog kaagad. Iniisip ko ang mga nangyari sa birthday party ni JC. Hindi ko inaasahan na kami ang magiging sentro ng okasyon na iyon. Napapangiti ako sa naiisip ko.

“Babe, nagugutom ako. Kain tayo sa labas.” Sumilip sa may pinto si JC.

“Ipagluluto na lang kita. Tinatamad akong lumabas e.” Sagot ko naman sa kanya.

“Huwag na alam ko napagod ka din kagabi. Tayo na!”

“Bihis muna ako.”

“Huwag na. Ok na iyang suot mo.”

Nang makarating na kami sa restaurant ay nanduon sina Myra at Jonas na kumakain. Nagulat ako dahil hindi ko inaasahan na sina Myra at Jonas… Baka sila na!

“JC, halikayo. Dito na kayo sa mesa namin.” Anyaya ni Myra. Apat na silya kasi ang nasa mesa nila. Nagdalawang-isip ako. Ayoko pang makaharap si Jonas.

“Ano sa tingin mo Gem? Sa kanila na tayo maupo?” Tanong ni JC.

“Ok lang.” Umupo na kami at kaharap ko si Jonas. Hindi ako makatingin sa kanya ng diretso. Hinawakan ni JC ang kamay ko.

“Babe, anong gusto mo?” Narinig kong nagsalita ulit si JC.

“Chicken na lang. Ikaw?”

“Tingnan ko muna… Baka veggies na lang.”

“Ok.”

“Kumusta ka na Hon?” Nag-angat ako ng mukha at nakita kong nakangiti ito sa akin na parang nang-iinis kay JC.

“Ok lang naman. Napuyat lang ako kagabi kaya wala ako sa mood.” Nakita kong blanko lang ang expression ng mukha ni JC.

Habang kumakain kami ay walang nagsasalita. Paminsan-minsan lang pag may naiisip na topic tapos tahimik ulit. Hindi ko nakikitang naiinis si JC kay Jonas. Di tulad noong dati na parang kakainin na niya ito sa galit. Baka nasigurado na nito na hindi ko talaga mahal si Jonas tulad ng pagkasigurado ko na wala talagang namamagitan sa kanila ni Myra.

Pagkatapos naming kumain ni JC ay nagpaalam na kami sa kanilang dalawa. Gusto ko na talagang matulog dahil parang nakalutang ang ulo ko. Hindi ako nakatulog ng mahimbing kagabi dahil katabi ko si JC.

Pagdating sa bahay ay niyaya ko kaagad si JC na matulog na. Hindi kami natulog kaagad. Nagkulitan pa kami.

“Tama na ano ba?” Grabe talaga kung makakiliti si JC hindi ka titigilan.

“Akala ko ba gusto mo nang matulog?” Hinampas niya ako ng unan.

“E ikaw itong isturbo kaya di ako makatulog. Doon ka na sa labas.” Biro ko pa sa kanya.

“Sige, halika na higa na tayo.” Hindi niya pinansin ang biro ko.

“Patayin ko na ang ilaw.”

“Huwag sanay akong may ilaw e.”

“Hindi ako nakakatulog pag may ilaw e. Bahay ko ito dapat ako ang nasusunod.” Biro ko na naman sa kanya.

“Kung maaatim mong matulog na may ibang hindi nakakatulog e di patayin mo.” Nagtatampo kunyari ito.

“Oo na. Lagyan ko na lang ng tuwalya para di masyadong maliwanag. Kainis naman.”

Natulog na kami. Ang saya ko talaga dahil katabi ko ito sa pagtulog. Hindi naman ako nag-alinlangan sa kanya dahil alam ko na wala siyang gagawin na ikakasama ng kinabukasan naming dalawa.

“Prince charming, gising na po.” Kinikiliti ko pa siya. Himbing na himbing pa rin siya sa pagtulog.

“Anong oras na?” Kinusot pa nito ang mga mata niya.

“6:20am na. Bangon na dyan para makaligo ka na at papasok na tayo ng school.” Tapos na kasi akong maligo at magbibihis na ako ng uniform.

“Ok. Sarap ng tulog ko kagabi. Sarap mo namang kayakap sa pagtulog babe.” Yumakap pa ito at humalik sa pisngi ko. “Good morning!”

“Good morning din.”

“I love you baby.”

“I love you too.” Binigyan ko siya ng saglit na halik.

“Ang ganda naman kung ganito lagi ang sasalubong sa akin sa umaga.”

“Huwag ka munang masasanay dahil hindi permanent ito.”

“Alam ko kaya nga hinihiling ko na sana hindi muna umuwi ang mama at papa mo para masolo pa kita.”

“Tingnan natin kung gaano ka kalakas humiling.” Natatawa ko pang sabi sa kanya. “Sige maligo ka na baka ma-late pa tayo.”

Nang pumasok na kami sa school ay lagi kaming tinutukso ng mga nakakasalubong namin na dumalo sa party niya. Kinikilig din naman ako. Mas lalo kaming tinukso nang pumunta kami sa office ng RO. Nanguna na naman si Ram sa panunukso. Naaalala ko ang sinabi nito sa akin pero hindi ko na lang ipinagtapat kay JC ang napag-usapan namin.

JC’s Side:

“Ano na?” Tanong ni Ram sa akin na napakaloko ng ngiti.

“Anong ano na?” Tanong ko naman na naguguluhan sa kanya.

“Natulog kaya si Gem sa bahay niyo, huwag mong sabihin hindi ka pa nakascore.”

“Sira talaga ito. Wala pa sa isip namin ni Gem iyan. Ayoko namang gawin iyan baka maging dahilan iyan na magalit sa akin si Gem.”

“Hina naman pare.”

“Nirerespeto at minamahal ko lang si Gem. Ayokong dungisan ang dangal niya.” Iniwan ko na siya. Ito talaga si Ram ang dumi-dumi ng isip. Napapailing na lang ako sa kanya. Minsan nahahalata ko na parang may pagnanasa ito kay Gem. Huwag siyang magkakamali dahil hindi ko siya palalampasin kahit magkaibigan pa kami.

<Previous Page <Home> Next Page>

Nang pumasok sa school kinabukasan si Jerick ay nakita niya si Kath pero hindi siya nakita nito. Binalak niya na kausapin ito pero nagdalawang-isip siya baka galit ito sa kanya. Iwinaksi na lang niya ang pagdadalawang-isip at akmang lalapitan niya si Kath ng makita niyang lumapit si Larry dito kaya hindi na lang niya tinuloy ang balak.

Kath’s Side:

Malapit na ang acquaintance kaya busyng busy ang lahat sa paghahanda. Hindi ko na muli pang nakita si Jerick pagkatapos noong unang makilala ko siya. Nanghihinayang man ako sa naudlot na pagkakaibigan namin ay pinapasaya naman ako ni Larry. Siya lagi ang kasa-kasama ko. Hindi pa man ito nanliligaw sa akin ay ramdam ko ang balak nito.

Jerick’s Side:

Ilang linggo nang hindi ako tumawag kay Kath. Gustuhin ko man pero parang mas nakakatulong itong ganito para madaling maalis ang anumang nararamdaman ko sa kanya. Pasasaan ba’t makakalimutan ko din siya.

Unti-unting nagkakalapit ang loob namin ni Erika. Gusto kong makalimutan si Kath sa pamamagitan niya. Alam ko na balang-araw matututunan ko din siyang mahalin kagaya ng pagmamahal na ibinigay ko kay Kath.

Kath’s Side:

Acquiantance day na kaya napakabusy ng school. Ang daming mga taga-ibang school ang dumayo sa school namin para makita ang mga pakulo ng school. Iba’t ibang events ang naganap. May iba’t ibang klase ng laro- volleyball, badminton, soccer, at iba pa. Mayroon ding mga quiz b. May computer contests at hunting contests na ang mga kalahok ay talagang takbuhan sa buong school. At higit sa lahat, ang laro nina Jerick mamayang hapon. Naexcite akong makita siya. Dalawang linggo na din ang lumipas mula ng makita ko siya.

Nagsimula na ang laro ng makarating kami sa gym ni Jessa. Pumunta kami sa taas na bahagi ng gym para makita namin ang mga naglalaro. Nakita ko si Jerick. Totoo pala ang sabi niya na number 8 siya. Napangiti ako ng makita ko siya. Gwapong-gwapo nito sa suot na uniform.

Napansin kami ni Larry kaya kumaway ito sa akin. Nakita kong sumulyap lang sa akin si Jerick kaya nainis ako. Parang hindi man lang ako kilala nito. Nakalimutan na nga nito ang tumawag sa akin.

“Oyyy, tiningnan siya ni Jerick” Panunukso pa ni Jessa sa akin.

“E, ano naman ngayon? Kainis siya talaga.” Naiinis kong sabi kay Jessa.

“Simula na ang laro. Sana manalo ang school natin.” Hindi pinansin ni Jessa ang pagkainis ko.

Binging-bingi talaga ako sa sigawan at tilian ng buong gym. Ang galing-galing namang maglaro ni Paul. Three pointer kasi ng school ito kaya ang dami-daming talagang girls na sumisigaw kapag siya ang may hawak ng bola. Madalas ding makashoot sina Jerick at Larry pero hindi mga 3 points.

Ngayon lang ako nagbigay ng atensyon sa mga manlalaro. Noon kasi nanunuod ako dahil lang sa may extra points o kaya hindi pa napipirmahan ang attendance slip ko. Pero ngayon, kakaiba. Excited ako at nakikitili din lalo na kapag si Jerick ang may hawak ng bola. Sumisigaw-sigaw pa nga ako na ‘hoy huwag mong agawin yan’ kapag may kumukuha ng bola kay Jerick.

“Miss, pustahan tayo kung mananalo kami date tayo.” Sabi sa akin noong isang lalaking taga-Iligan team.

“Ano ka sinuswerte.” Sagot ko naman sa kanya. “May boyfriend na ako. Iyong number 8.” Magpanggap ba naman.

“Wala sa akin iyang number 8 mo.” Patuloy pa din nito.

“Ikaw ang wala kay number 8. Baka nga paghawak ng bola e hindi mo alam.” Patuloy kong pagtataray sa kanya.

Naiinis siguro kaya umalis silang dalawa ng kasama niya. Hindi ko din inakalang aangkinin kong boyfriend si Jerick. Kahit pagpapanggap lang ay nasiyahan pa rin ako.

Nanalo sina Jerick kaya tuwang-tuwa kami ni Jessa. Parang kami din ang mga kalahok. Gusto ko sanang lapitan si Jerick para icongratulate pero naunahan ako ni Erika. Ang sweet ng dalawa. Parang sila na kaya parang tinutusok ng karayom ang puso ko.

“Hi Kath, uwi ka na?” Lumapit sa akin si Larry. Hindi ko ipinahalata sa kanila na nagseselos ako sa pagiging sweet nina Erika at Jerick sa isa’t isa.

“Oo. Sige, tayo na Jessa.” Hinila ko pa si Jessa.

“Samahan na kita.” Humabol ito sa amin ni Jessa.

“Huwag na. Alam kong pagod ka kaya umuwi ka na lang at magpahinga na.” Nilingon ko si Jerick. Masayang-masaya pa rin itong nakikipagkwentuhan kay Erika.

“Ok lang naman Kath. Gusto ko lang na samahan kang umuwi.” Pilit pa rin nito.

“Huwag nang pakipot Kath.” Sabat naman ni Jessa na ikinatawa naming tatlo kaya napalingon ang mga kasama nilang varsity.

“Sige na nga.” Tinukso kami ng mga kasama niya liban na lang kay Jerick na parang wala yatang naririnig.

Jerick’s Side:

Narinig ko na tinutukso ng lahat sina Kath at Larry. Binalewala ko na lang sila. Wala na din naman akong pakialam.

“Erika, kumain tayo sa labas. Ok lang ba?” Tanong ko kay Erika. Gusto ko na kasing manligaw sa kanya.

“Sure!” Sagot naman nito.

“Sunduin na lang kita mamaya sa inyo ha. Uwi muna ako at magbibihis lang.”

“Ok Jerick. Anong oras ka pupunta sa bahay?”

“Mga 8pm.”

Hindi ko na hinatid si Erika sa bahay nila. Umuwi na ako ng bahay at nagbihis. Nang palabas na ako ay nadaanan ko ang telepono. Nakita kong nakapaskil doon sa important numbers ang telephone number nina Kath. Kinuyom ko na lang ang kamao ko ng lapitan ko telepono para hindi ako maingganyong tawagan siya.

“Hi Erika! Good evening.” Bati ko kay Erika. Napakaganda nito sa suot niya skyblue dress.

“Good evening Jerick. Tayo na!” Ganting bati naman ni Erika.

Kumain na kami sa restaurant. Gusto ko nang sabihin sa kanya ang pakay ko pero wala talagang lumabas sa bibig ko. Nakatitig lang ako sa kanya.

“Bakit? May dumi ba ako sa mukha?” Tanong nito.

“Wala naman. May nais lang sana akong sabihin pero hindi ko alam paano sasabihin.” Umpisa ko.

“Ano naman iyon? Huwag ka nang mahiya. Hindi ka na iba sa akin.” Diretsong sagot nito.

“Erika…” Tumigil ako sa pagsasalita at kinuha ko ang kamay niya. “Sakali bang ligawan kita may pag-asa ako sa’yo?”

“Jerick…”

“Mahal kita Erika.”

<Previous Page <Home> Next Page>

Halos mahulog si Kath sa silyang inuupuan sa nalaman. Ito ang itsura ng lalaking gabi-gabi niyang pinapantasiya na maging boyfriend. Minsan nga ay nagpapractice pa siya kung ano ang sasabihin rito kapag nagkakilala na sila pero ngayong nandito na ni wala siyang mahanap na salita.

“Class, I want you to meet our student reporter today. Katherine Dela Cruz. Halika na Kath.” Napalingon si Jerick sa kanya. Nagkatitigan silang dalawa. Parang maiiyak na yata si Kath sa set-up na ito. Kilala na siya ni Jerick, well kilala na din naman niya ito pero hindi ganuon ang gusto niyang pagkikilala nila.

Nilakasan ni Kath ang loob at ginalingan ang pagtuturo. Ayaw niyang madisappoint si Jerick sa kanya. Binalewala muna niya ang ginawang set-up sa kanila ng mga kaibigan niya. Minsan sumasagi din sa isip niya kung ano kaya ang naging first impression ni Jerick sa kanya? Sana kausapin pa rin siya nito pagkatapos ng tagpong ito.

Nang matapos na ang klase ay agad na umalis si Jerick. Ni hindi siya tiningnan nito. Mukhang nadisappoint talaga sa kanya. Biglang lumapit sa kanya si Larry.

“Hi Katherine. Galing mong magturo ah. Teacher na teacher.” Puri nito sa kanya.

“Salamat.”

“Siyangapala ako si Larry. Pwede ba kitang anyayahang magsnack sa may canteen?” Inilhad nito ang kamay niya at tinanggap naman ni Kath. Tinukso sila nina Maam Dina at Jessa. Dinilatan niya ang mga ito.

“Sure!” Inisip ni Kath na kaibiganin ang kaibigan ni Jerick baka sakali ay magkalapit sila sa pamamagitan nito.

Jerick’s Side:

“Pre, magpahinga ka naman. Kanina ka pa nagpapractice dyan ah.” Wika ni Paul ng nasa basketball court na sila. Dinaan na lang niya sa paglalaro ang inis sa nangyari kanina. Nadisappoint siya ng makilala si Kath sa di inaasahang pagkakataon. Bakit ba siya naiinis? Dahil sa matalino ito? Dahil sa napakaconfident nito? O dahil sa hindi ito ang inaasahan niyang itsura ng babaeng mamahalin niya?

Napaupo siya sa basketball court na habol ang hininga. Ni walang salitang gustong lumabas sa bibig niya.

“Tulala ka dyan?” Hinampas pa ni Paul ang likod niya.

Hindi ko dapat iniwan ng basta ganuon na lang si Kath. Dapat kinausap ko siya kahit man lang hi and nice to meet you. Konting respeto man lang sa babaeng laging nagpapagaan ng loob ko. Sa babaeng maaasahan ko sakaling kailangan ko ng kausap.

“Saan ka pupunta? Ang labo talaga nito.” Patuloy pa ding sabi ni Paul kahit pa hindi ko kinakausap ito.

“May nakalimutan lang ako sa school. Sige kita na lang tayo mamaya.” Binalak kong balikan at kausapin si Kath. Gusto kong magsorry sa pag-alis ko kaagad kanina.

Nang makarating na ako sa room namin sa Filipino ay wala na sina Kath kaya pumunta ako ng faculty, nagbakasakali ako na nanduon pa ito pero si Jessa lang at si Maam Dina ang nakita ko sa loob. Inisip ko na lang na pumunta ng telephone booth para matawagan siya at magsorry dito. Dumaan muna ako ng canteen para magpabarya pero nadismaya ako sa nakita ko. Kasama ni Kath ang bestfriend ko na si Larry. Ang saya-saya nitong kausap ang bestfriend ko. Hindi na lang ako tumuloy. Sa nakikita ko mukhang nagkakamabutihan na sila ng loob. Masaya ako para sa inyong dalawa. Tanging naisip ko kasabay ng bunting-hininga.

Larry and Kath:

“Masaya akong makilala ka Kath. Alam mo bagay sa’yo ang maging teacher.” Masayang sabi ni Larry kay Kath. Matagal na niyang napapansin si Kath pero wala siyang lakas na makipagkilala dito kaya ng makakita siya ng opportunity kanina ay hindi na niya pinalampas pa.

“Masaya din akong makilala ka Larry. Hindi naman ako mahilig magturo e. Tamad nga akong mag-aral. Kung ano iyong tinuturo ko gawa-gawa ko lang kadalasan iyon. Hehe.” Natatawang sagot naman ni Kath kay Larry. Si Jerick pa rin ang nasa isip niya. Hindi si Larry ang inaasahan niya na kasabay sa pagkain ngayon kundi si Jerick pero hayun umalis na iniwan siya. Ni hindi man lang nagsabi na not nice meeting you Kath o it’s very unpleasant to meet you. Kahit mga hindi magandang salita basta kinausap siya nito. Kahit hindi magandang salita ang lumabas sa bibig nito at least narinig niyang magsalita ito ng personal.

“Pwede bang dumalaw sa inyo?” Naging seryoso si Larry. Gusto niyang manligaw na kaagad dito. Hindi din naman alam ni Larry na si Kath ang laging ikunukwento ni Jerick na chatmate nito.

“Oo naman. Wala problema.” Sagot ni Kath sa kanya na ikinatuwa niya. Matagal din niyang pinangarap na makausap ito ng personal. “Uwi na ako. Kita na lang tayo.” Paalam ni Kath sa kanya.

“Hatid na kita sa inyo. Pwede ba?”

“Ayoko namang maabala ka.”

“Wala naman akong gagawin e. Pauwi na din ako.” Kaila ni Larry kahit ang totooy may practice pa sila.

“Ok, ikaw bahala.”

Nang maihatid na ni Larry si Kath sa bahay nila ay nagpaalam kaagad siya. May practice pa kasi sila at ayaw niyang ma-late.

“Pre, mukhang masaya yata tayo ngayon ah.” Pag-uumpisang-usisa ni Jerick kay Larry. Gusto kasi niyang malaman ang lahat ng detalye tungkol sa kanila ni Kath. O kahit sa nakita man lang niya sa canteen kanina.

“Bakit mo naman naitanong iyan?” Pigil pa ang ngiti sa mukha na sabi ni Larry. Gusto niyang ikwento sa kaibigan ang tungkol kay Kath. Alam ni Jerick na may crush siya na girl sa school pero hindi pa nila alam ang name. “Halata ba?” Lumabas na talaga ang mga ngiti sa mukha niya.

“Obvious na obvious. Ano na?”

“Nakilala ko na ang crush ko. Her name is Katherine Dela Cruz! Kath for short. Hinatid ko pa nga sa bahay nila e.” Pagmamalaking sabi ni Larry.

“Iyong reporter kanina? Iyon ang crush mo?” Naggulat-gulatan pang sabi ni Jerick. Hindi niya ipinahalata sa kaibigan na kahit siya man ay may iba ding nadiskubre sa student reporter na iyon.

“Oo pare. Iyong matagal ko nang ikinukwento sa’yo. Iyong lagi nating nakikita sa library.”

“Anong balak mo?” Patuloy na usisa ni Jerick. Gusto niyang malaman kung ano ang plano ni Larry kay Kath.

“Aakyat kaagad ako ng ligaw sa kanya. Pumayag siya na dumalaw ako sa bahay nila.” Natutuwa namang sagot ni Larry.

Gustong tumutol ni Jerick. Dapat siya ang kausap ni Kath kanina. Dapat siya ang naghatid dito sa bahay nila at higit sa lahat siya dapat ang aakyat ng ligaw dito.

<Previous Page <Home> Next Page>

“Hello loves, buti naman at gising ka na.” Sagot naman nito na hindi sinagot ang tanong ko.

“Saan ka nagpunta kagabi?” Patuloy ko pa ring usisa sa kanya.

“Nagkayayaan kasi ang barkada. Naparami ang inom namin. Pasensya ka na loves, ginusto ko talagang magpass muna pero hindi talaga sila pumayag.”

“May mga babae ba?”

Mon’s Side:

Sasabihin ko ba kay Micea na nandito si Melet? Wala pa naman sa mood ito ngayon. Saka ko na lang sasabihin kapag good mood na ito.

“Wala naman. Kaming mga lalaki lang.”

“Ah ok. Pinag-alala mo ako ng sobra.” Parang nakahinga ito ng maluwag.

“Sorry talaga loves ha. Hindi na mauulit.”

“Ok lang iyon, basta sa susunod sasabihin mo sa akin na may balak mag-inuman kayong magbabarkada. Hindi naman kita pipigilan.”

“Hindi na talaga mauulit. Promise!”

“Kumusta ang pakiramdam mo?”

“Masakit pa rin ang ulo ko loves. Sana nandito ka para mahihilot mo.”

“Gusto ko ding nandiyan sa tabi mo loves para minu-minuto naaalagaan kita.”

“I love you very much loves!”

“I love you din loves.”

“Natanggap mo na ba ang sulat ko?”

“Oo, e iyong sa akin natanggap mo na?”

“Oo. Salamat ah. Nagustuhan ko iyong little teddy na may Micea sa heart nito.”

“Walang anuman iyon. Basta ikaw loves!”

“Ano na kayang balita kay Melet? Narinig ko kay Bebs na sa ibang lugar daw nag-aaral ito. Hindi naman sinabi saan.”

“Ewan ko. Hindi ko alam e.” Kaila ko sa kanya. Hahanap na lang ako ng tamang tiyempo para sabihin dito na nasa bahay namin si Melet.

“Sana maging happy na siya. Siyanga pala, tumawag si Rian kahapon gusto niyang pumunta ako ng Cebu para doon na maghintay sa papers ko. Kung papayag si Lolo payag ka ba?”

Nagtiim-bagang ako sa tinuran nito. Ayokong kasama ni Rian si Micea habang ako na boyfriend nito ay nasa malayo.

“Loves, ok lang ba?” Narinig kong tanong ulit nito.

“Ok lang sa akin kung ok lang sa’yo.”

“Ayoko nga din kaso kapag napapayag nito si Lolo alam mo na ang mangyayari.”

“Basta loves ha ipangako mo sa akin na hindi ka titingin kay Rian.”

“Pwede ba naman iyon?” Biro nito.

“Ang ibig kong sabihin na sa akin lang ang puso mo.” Seryosong sagot ko sa biro nito.

“Sa iyo ako ng buong-buo Mon.”

Nasiyahan ako sa pag-uusap namin ni Micea. Akala ko talaga ay tuluyan na itong nagalit sa akin. Mahirap pa naman ang sitwasyon namin na malayo sa isa’t isa.

Micea’s Side:

Pumunta ako sa may tabing-dagat para magliwaliw. Hindi na ganuon kasakit kapag tinitingnan ko ang dagat pero namimiss ko ng sobra si Mon. Sana makita kita ulit mahal ko.

“Nandito ka pala Mesh.” Halos mapatalon ako ng may nagsalita sa likod ko.

“Bebs, andyan ka pala. Hindi kita napansin. Kumusta ka na?”

“Heto ok lang. Ikaw? Namimiss mo pa rin si Mon?”

“Oo e.”

“Huwag kang mag-alala mahal ka nuon.”

“Alam ko Bebs.”

“Ngayon ko lang nakita na ganuon si Mon sa isang babae. Nasaksihan ko din ang sa kanila ni Melet pero ibang-iba talaga siya ngayon.”

Nasiyahan ako sa sinabi ni Bebs.

“Paano ba sina Mon at Melet noon?”

“Masaya silang magkasama kaso napakaseloso ni Mon e. Halos hindi makagalaw si Melet sa kanya. Naparomantiko niya pero parang pag-aari na niya si Melet.”

“Di ba dapat isipin na magandang sign iyon? Ibig-sabihin mahal na mahal niya dahil nagseselos siya.”

“Hindi ko alam kung magandang sign ba iyon. Nasasakal si Melet sa kanya kaya nagcool off sila. Pero ngayon kahit selos na selos siya hindi niya maipakita na nagseselos siya.”

“Anong ibig mong sabihin?”

“Huwag mo na lang babanggitin sa kanya ha pero tinawagan niya ako kanina. Sabi niya mamamatay daw siya sakaling pumunta ka ng Cebu at magkakasama kayo ni Rian. Hindi naman daw niya kayang pigilan ka kung gusto mo talagang pumunta.”

“Hindi naman niya sinabing hindi siya payag Bebs.”

“Iyon na nga ang sinabi ko sa kanya. Dapat sinabi niya sa’yo pero hindi daw niya kaya baka magalit ka daw at hiwalayan mo siya.”

“Bakit ko naman siya hihiwalayan dahil lang duon?”

“Ewan ko sa kanya.”

“Mahal na mahal ko din si Mon Bebs, salamat sa pagsabi ha.”

“Walang-anuman iyon. Bukas punta ako ng Loon. Sama ka?”

“Oo ba. Para naman makapagliwaliw ako.”

“Sige, puntahan na lang kita sa inyo bukas.”

“Ok bye Bebs.”

Pag-uwi ko ay tinawagan ko si Mon. Masyado akong natouch sa sinabi ni Bebs sa akin.

Tagal namang sumagot. Inip na sabi ko sa sarili habang hinihintay na may sumagot. “Hello!”

“Hello” Babae ang sumagot. Sino kaya?

“Andyan ba si Mon? Pakisabi po si Micea ito.”

“O hi Micea. Si Melet ito.”

Hindi ako nakasagot kaagad. Bakit nasa bahay nina Mon si Melet? Anong nangyayari? “Melet? Anong ginagawa mo sa bahay nina Mon?”

<Previous Page <Home> Next Page>

“Bye. Ingat kayo ah.” Paalam ko pa sa kanilang lahat.

“JC, ingatan mo si Gem ah.” Wika pa ni Ram kay JC. “Gem, good night ay good morning na pala.” Bumaling ito sa akin na sinabayan pa ng tawa.

“Huwag kang mag-alala Ram, iingatan ko si Gem. Pangako!” Sabi ni JC kay Ram na inakbayan pa ako at hinimas-himas ang balikat ko.

“Good night din Ram. Ingat ka!” Sagot ko naman sa kanya.

Nang makaalis na silang lahat ay umakyat na kami papunta sa kwarto ni JC. Pumunta muna kami sa mga magulang niya.

“Ma, sa kwarto ko matutulog si Gem.” Paalam ni JC sa mommy niya.

“JC, Gem mga bata pa kayo. Pinagkakatiwalaan namin kayo kaya pumapayag kami. Ok?”

“Mom, huwag po kayong mag-alala. Mapagkakatiwalaan niyo po wala pong mangyayari.” Assure naman ni JC sa mommy niya. “Nirerespeto ko po si Gem.”

“Ok good night hijo, happy birthday again. Good night hija.” Yumakap pa ang mommy ni JC sa amin.

“Good night tita.”

“Good night mom” Pinahiram pa ako ng mommy niya ng jammies at iyon ang sinuot ko sa pagtulog.

Nang nasa kwarto na kami ni JC ay talagang humiga ako kaagad. Nagshower muna si JC. Napagod talaga ako nang husto kaya hindi ko na naramdaman ang paglabas ni JC mula sa shower. Naramdaman ko na lang na nakayakap na ito sa akin na tulog na tulog din. Hindi ito nakat-shirt. Pinagmasdan ko siya habang natutulog siya. Ang gwapo mo naman talaga babe. Napakaswerte kong akin ka. Nagtulug-tulugan ako ng gumalaw ito. Niyakap ko siya at nakatulog na din ako ng mahimbing.

Tanghali na ng magising ako kinabukasan ay tulog na tulog pa din si JC. Hinimas ko ang mukha niya para gumising na rin ito.

“Gising na babe. Tanghali na.” Gumalaw lang ito.

“Wala namang pasok e. Antok pa ako.” Tatayo sana ako pero hinila niya ako. “Matulog tayo ulit babe. Please!”

“Hindi na ako inaantok tsaka nakakahiya sa mommy at daddy mo. Baka anong isipin nila.”

“Ok lang naman kina mommy at daddy. Nagpaalam naman tayo kagabi.” Humiga na lang ulit ako. Inunan ko ang balikat niya.

“Kagabi ang pinakamasayang tagpo sa tanang buhay ko. Akala ko talaga hindi na ako mahalaga sa’yo.” Narinig ko na nagsalita si JC. Akala ko natutulog ito pero gising na pala.

“Hindi ko naman maaatim na hindi umatend sa birthday mo. Hindi naman ako ganuon kasama.” Nilingon niya ako at ngumiti siya sa akin.

“Tinanong ako ni Ram kung ano daw ang regalo mo sa akin. Ano bang regalo mo sa akin?” Nakakalokong-ngiti ang nakikita ko sa mukha niya. Alam ko ang gusto niyang ipahiwatig.

“Nilagay ko na kaya doon sa may cake.” Hindi ko sinakyan ang ibang ibig niyang sabihin.

“Hindi iyon ang gusto ko e.” Biro pa nito.

“E anong gusto mo?” Umupo ako at nameywang na humarap sa kanya.

“Alam mo na ang ibig kong sabihin.”

“JC magtigil ka. Bata-bata pa natin nagloloko ka na. Pumayag akong matulog sa inyo dahil nagtitiwala ako sa’yo. Huwag ka ngang makinig kay Ram alam mo namang loko-loko iyon.”

“Tinetesting lang kita. I love you babe.” Bumangon na din ito.

“Hindi ko naman talaga iniisip iyon Gem, nirerespeto kita at tsaka kung gusto kong gawin iyon ginawa ko na sana kagabi pa. Tulog mantika ka pa naman kung matulog tapos andito ka pa sa kwarto ko basta tandaan mong mapagkakatiwalaan mo ako.”

“Salamat”

“Baba na tayo, gutom na ako.” Nauna akong tumayo at kinuhanan ko siya ng t-shirt para makababa na kami.

“Hi mom, hi dad!” Nadatnan naming nagtatanghalian ang mga magulang niya.

“Did you sleep good? Both of you!” Sagot naman ng daddy ni JC.

“Opo dad.”

“Yes po tito.” Nilagyan ko pa ng pagkain ang plato ni JC.

“Hija, kailan uuwi ang mama at papa mo?” Tanong ng mommy ni JC.

“Hindi pa po sigurado kailan. Baka ang papa ko mauuna nang umuwi dahil sa trabaho. Kailangan po kasing may makakasama at mag-aalaga ang lolo ko. Matanda na din kasi ang lola ko.”

“Ah ganun ba. Sinong kasama mo sa bahay?”

“Wala po. Nasa mga ante ko po kasi ang mga kapatid ko. Ayoko naman po doon kasi malayo sa school.”

“Hindi ka ba natatakot mag-isa sa bahay niyo?”

“Hindi naman po. Malapit lang naman po ang mga kapitbahay wala naman po sigurong mangyayaring masama.”

“Gusto ko pong samahan si Gem hanggang makauwi ang mama o papa niya mom.” Sabat naman ni JC.

“Huwag na JC. Ok lang naman.”

“I insist babe. Please!” Nahiya tuloy ako sa mga magulang niya. “Ok lang naman mom di ba?”

“Sure, basta ang pangako niyo sa amin ng daddy mo inaasahan namin iyon.”

“Makakaasa po kayo tita.”

Kinahapunan ay pumunta na kami bahay namin. Nagdala si JC ng mga damit para sa pagpasok sa school kinabukasan.

Gusto ko sanang magpahinga pero natatakot ako sa sinabi ni JC na tulog mantika daw ako. Siguro ginising niya ako kagabi pero hindi talaga ako magising-gising. Tinawagan ko na lang ang mama ko para ipaalam sa kanila na nasa bahay namin si JC.

“Ma, kumusta na dyan?”

“Ok lang naman. Ikaw? Kumusta ka na?”

“Ok lang po ma. Napakasaya po namin sa birthday ni JC. Siyangapala nandito po si JC. Sasamahan daw niya ako hanggang sa makauwi kayo.”

“Ok lang Gem pero ipangako mo na walang mangyayari. Nagtitiwala kami ng papa mo sa iyo. Huwag mong sirain ang kinabukasan mo.”

“Opo ma. Maaasahan niyo po. Ipinapangako ko po.”

“O sige. Tawagan na lang kita ulit. Bye na. Mag-iingat ka lagi. Isara at ilock niyo ang mga pinto kapag matutulog na kayo. Huwag magpapapasok ng kahit na sino.”

“Opo ma. Bye po.”

Nang matapos na kaming mag-usap ng mama ko ay nadatnan kong natutulog si JC sa sofa. Gusto ko sanang gisingin siya para lumipat na sa kwarto pero talagang tulog na tulog ito. Napagod talaga ito ng husto kagabi. Nagpahinga na lang din ako sa kwarto ko dahil ang bigat din ng katawan ko.

<Previous Page <Home> Next Page>